ျမတ္စြာဘုရား နွင့္ ေလာကဓံ
ျမတ္ဘုရားပင္ ၊ ေလာကဓံတရားကို
ေရွာင္ရွားမရ ၊ ေတြ႔ရတယ္ ။
ပဥၨသာလာမွာ ၊ ဆြမ္းခံမရလို႔
ပီတီမွ်နွင့္ ၊ ၀မ္း၀ခဲ့တယ္ ။
ေ၀ရဥၨမွာ ၊ ဆြမ္းခံမရလို႔
ဂ်ံဳၾကမ္းမွ်နဲ႔ ၊ မွ်တခဲ့တယ္ ။
နာဂမေထရ္ ၊ လမ္းခဲြၾကြလို႔
ဗုဒၶတစ္ပါးတည္း ၊ က်န္ဘူးတယ္ ။
ေမဃီယမေထရ္ ၊ လမ္းခြဲၾကြလို႔
ဗုဒၶတစ္ပါးတည္း ၊ က်န္ဘူးတယ္ ။
ေကာသမၼီျပည္မွာ ၊ သံဃာကဲြလို႔
ပလလဲေတာမွာ ၊ ဧကစာက်င့္တယ္ ။
စီဥၨမာ ၊ သုနၷရီ ၊ မာဂ႑ီမ်ားက
မုသားလုပ္ျပီး ၊ မမွန္စြပ္စြဲတယ္ ။
ဗုဒၶျမတ္စြာ ၊ သည္းခံေခ်ပလို႔
နိိိနၵေလာကဓံ ၊ ေအာင္လံရတယ္ ။
ေက်ာ့ေအာင့္ခါးနာ ၊ ဘုရားမွာဆိုက္လို႔
ေဒ၀ဒတ္မိုက္ေၾကာင့္ ၊ ေသြးစိမ္းတည္တယ္ ။
ေ၀ဠဳ၀ရြာ ၊ ေနစဥ္တြင္းက
ထန္ျပင္းေရာဂါ ၊ ျဖစ္ေသးတယ္ ။
ဗရိတ္နိဗၺာန္ ၊ စံခါနီးမွာ
ယိုစီးေသြးသြန္ ၊ ၀မ္းနာေသးတယ္ ။
ထိုေရာဂါမ်ား ၊ ရွူမွတ္ပြား
ဘုရားသည္းခံ ၊ ပယ္နိုင္တယ္ ။
အဲဒါေၾကာင့္…နင္လားဟဲ့ ေလာကဓံ ၊ ေအာင္ပြဲခံ
ေအာင္လံလႊင့္စို႔ကြယ္ ။
လကၤာ……..အရွင္ျမတ္ေညာင္ကန္အရွင္ဣနၵက
0 ေယာက္ကေျပာသြားတယ္။: to “ တရားဓမၼ ”
Post a Comment